Willem van Oranje
Het was keizer Karel V zelf die voor zijn geliefde prins Willem van Oranje-Nassau-Dillenburg een vrouw uitzocht. Anna was enig kind en erfgename van de rijke graaf van Buren. Beide waren op hun trouwdag achttien jaar oud en gingen op het paleis in Breda wonen. Zij werd populair in de stad. Willem was echter regelmatig weg in opdracht van de keizer. Het paar moet veel van elkaar gehouden hebben, want Willem schreef vanuit zijn veldbed op een van de vele krijgsdiensten 'Ik verlang elke dag meer naar je. Als je hier was kon je me 's nachts tenminste warm houden.' Uit het huwelijk werden prins Filips Willem en prinses Maria geboren. Anna stierf op bijna 25-jarige leeftijd in maart 1558, waarschijnlijk aan longontsteking. Willem voelde zich "de ongelukkigste man van de wereld".
Breda weer aan de prins
Tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1566-1648) was Breda afwisselend in handen van de Spanjaarden en de opstandige Nederlanders. In het begin van de oorlog werd de vesting gemoderniseerd en voorzien van aarden bastions. In 1577 verlieten de Spaanse troepen de stad, waarna hij ingenomen werd door muitende Duitse soldaten. Deze moesten met veel geld betaald worden om te voorkomen dat zij de stad zouden plunderen. Daarna werd de stad voor de prins van Oranje ingenomen door de graaf van Hohenlohe. Nadat Willem van Oranje in dat jaar in Breda was teruggekeerd werden nieuwe aarden bastions opgeworpen. Aan de zuidzijde kwam een sluis in de Mark om het rivierwater dat in de grachten stroomde, op te stuwen. De nieuwe vesting werd door Jocob Kemp in 1593 gekarteerd.
Breda weer aan de prins
